Tamamını Oku — İnşaat
Ticari bina ve ofis projelerinde uzmanlaşan firma, büyümesini büyük ölçüde ilişki ağına ve referanslara dayandırıyordu; resmi bir kalite yönetim sistemi hiçbir zaman gerekli görülmemişti.
Büyük bir kurumsal müşterinin ihalesi, katılım şartı olarak ISO 9001 belgesi istiyordu. Yönetimin ilk yaklaşımı, belgeyi hızlı ve ucuz şekilde almak için danışmanlık firmasına hazır bir şablon kalite el kitabı hazırlatmaktı; bu şablon sahadaki gerçek uygulamalarla örtüşmüyordu ve ilk iç gözden geçirmede bu tutarsızlık açıkça görüldü.
Belgeyi bir sonuç, bir amaç değil, haline getiren üç aşamalı bir yaklaşım izlendi:
Kalite el kitabı, şablondan değil, sahadaki mevcut iyi uygulamalardan yola çıkılarak yeniden yazıldı; bu, dokümanın gerçek çalışma şekliyle örtüşmesini sağladı.
Her şantiyede bir kalite sorumlusu belirlendi; bu kişiler haftalık iç denetim yaptı ve bulguları merkeze raporladı.
Uygunsuzluklar bir ceza değil, bir iyileştirme fırsatı olarak ele alındı; bu yaklaşım saha ekiplerinin sorunları gizlemek yerine raporlamasını sağladı.
Dokuz ay sonunda firma belgelendirme denetimini sıfır majör uygunsuzlukla geçti ve hedeflediği ihaleye katılabildi. Daha da önemlisi, haftalık iç denetim alışkanlığı belge alındıktan sonra da sürdürüldü.
ISO belgelendirmesi çoğu zaman alınacak bir kağıt olarak görülür; oysa değeri, sahadaki gerçek uygulamayı disipline eden bir sisteme dönüştüğünde ortaya çıkar. Şablon bir dokümanla alınan bir belge, denetimden geçse de kalıcı bir davranış değişikliği yaratmaz.
Bu içeriği paylaşın:
Yorumlar (0)
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazabilirsiniz.