Tamamını Oku — Enerji
Kesintisiz elektrik üretimi gerektiren bir termik santrali işleten firma, operasyonunu 7 gün 24 saat süren vardiya sistemiyle yürütüyordu; bu, çalışanların önemli bir kısmının standart mesai dışında çalıştığı anlamına geliyordu.
İç bağlılık anketleri, vardiya çalışanlarının merkez ofis çalışanlarına kıyasla kuruma belirgin daha az bağlı hissettiğini gösteriyordu. Açık uçlu yanıtlarda tekrar eden tema, vardiya çalışanlarının kurumsal etkinliklere, eğitimlere ve karar süreçlerine erişiminin çalışma saatleri nedeniyle fiilen kısıtlı olmasıydı.
Erişimi vardiyaya, sesi karar masasına taşıyan üç aşamalı bir yol izlendi:
Kurumsal etkinlik ve eğitimler, tek bir zamanda değil, vardiya döngüsüne uyacak şekilde tekrarlandı veya kayıt altına alınarak istenilen zamanda erişilebilir hale getirildi.
Vardiya amirleri, dönüşümlü olarak merkez ofis yönetim toplantılarına davet edildi; bu, saha gerçekliğinin karar süreçlerine yansımasını sağladı.
Vardiya çalışanlarının ilerleme kriterleri, merkez ofis çalışanlarıyla aynı netlikte ve şeffaflıkta yazılı hale getirildi; bu, ikinci sınıf algısını doğrudan hedef aldı.
On üç ay sonunda vardiya ekiplerindeki devir oranı belirgin şekilde geriledi. İç bağlılık anketlerinde vardiya ve merkez ofis çalışanları arasındaki algı farkı önemli ölçüde azaldı.
7/24 operasyonlarda bağlılık sorunları, genellikle maaştan değil, erişim ve görünürlük eşitsizliğinden kaynaklanır. Vardiya çalışanının kurumsal hayata erişimini standart mesai saatlerine göre değil, kendi döngüsüne göre tasarlamak, algılanan eşitsizliği doğrudan azaltır.
Bu içeriği paylaşın:
Yorumlar (0)
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazabilirsiniz.